Vogels kijken kan altijd en overal. Thuis, onderweg, op vakantie, uit het raam op je werk...overal! Het wordt  pas echt leuk als je de verschillende soorten die je ziet uit elkaar kan houden en bij naam weet te noemen. Met een simpel gidsje kun je al een heel eind komen. Ik was een jaar of tien toen ik van mijn zakgeld m'n eerste vogelgids kocht. f21,- , een rib uit mijn lijf, maar ik heb er zeker15 jaar plezier van gehad. Vanaf mijn zevende jaar wist ik al dat ik ornitholoog wilde worden. In een schrift verhaalde ik van alle vogels die ik tegenkwam. Iedere keer dat ik een nieuwe soort ontdekte, was weer een belevenis. Zo weet ik van iedere soort nog waar en wanneer ik die voor het eerst zag (zie ook Lijsten). Ornitholoog werd ik niet, maar de vogels zouden mij nooit  meer loslaten. Sterker nog, ik ben alleen maar fanatieker geworden. Ik heb inmiddels rijen vogelboeken, een  kijker, een telescoop, en een vogelsemafoon. De semafoon hoort bij de zogenaamde piepergroep van de DBA (zie ook Dutch Birding Association). Als een van de 350 semafoonhouders een zeldzame vogel(dwaalgast) ontdekt ergens in Nederland, kan die dit via de 'pieper' aan de rest van de groep mededelen. Er zullen niet veel dwaalgasten meer zijn, die Nederland ongezien aan  kunnen doen. Na tien jaar vogels kijken in en rond Wijk Bij Duurstede, verhuisde ik naar Dokkum in Friesland. Daar was de natuur heel anders. In plaats van dichte bossen heb je daar open weilanden. Dat bracht met zich mee dat je daar hele andere vogelsoorten ziet. In Utrecht was ik gewend aan veel zangvogeltjes. In Friesland zag ik veel watervogels en natuurlijk weidevogels. Ik ontdekte al snel het Lauwersmeergebied(zie ook Lauwersmeer) Oorspronkelijk was de Lauwerszee ingepolderd voor recreatie en militaire terreinen. Al snel werd het een waar vogelparadijs. Vanaf het moment dat ik mijn rijbewijs haalde (19de jaar) was ik ieder weekeinde in het Lauwersmeergebied te vinden. Ik kreeg op mijn 11de verjaardag een verrekijker van mijn vader, en het zou tot mijn 34ste jaar duren voordat ik een nieuwe kocht. Op mijn vele vogeltochtjes(zie ook Verhalen) trof ik vaak andere vogelaars. Een paar van hen bezaten een telescoop. Nadat ik daar een paar keer doorheen mocht kijken was ik overtuigd: ik wilde ook zo'n ding. 3 maanden na de aanschaf van een Swarovski AT 80 HD telescoop had ik al 43 nieuwe soorten te pakken, een wereld ging voor me open. Niet lang daarna verruilde ik dus mijn oude handkijkertje voor een Swarovski EL 10x42. Swarovski apparatuur is erg duur, maar fantastisch spul (zie ook Optiek).  Als vogelgids gebruik ik die van Lars Johnson en die van de ANWB (zie ook: Boeken).